من کی هستم

من یک فعال ایرانی هستم، بازمانده خشونت دولتی، و صدایی که از تجربه زیسته شکل گرفته — نه از کتاب.

داستان من

در اکتبر ۲۰۲۲، در جریان اعتراضات، یک مأمور امنیتی از فاصله نزدیک با تفنگ پینت‌بال به صورتم شلیک کرد.

جان سالم به در بردم — اما زندگی‌ام برای همیشه تغییر کرد. از آن روز به بعد، خودم را وقف افشای آنچه دیده‌ام کرده‌ام.

فعال نشدم به خاطر یک لحظه — این مسیر خیلی پیش از ۲۰۲۲ آغاز شد. از شانزده سالگی سیاست، قدرت و ظلم را به چشم دیده‌ام.

در اعتراضات خیابانی ۲۰۰۹، ۲۰۱۷، ۲۰۱۹ و ۲۰۲۲ شرکت کردم، هر بار در کنار مردمی که می‌خواستند صدایشان شنیده شود.

در تمام این سال‌ها، حتی وقتی خیابان‌ها ساکت بود، به فعالیت آنلاین ادامه دادم — مستندسازی، سخن گفتن و اطلاع‌رسانی.

اجلاس حقوق بشر و دموکراسی ژنو

ادعای رهبری، قهرمانی یا نماد بودن ندارم. فقط کسی هستم که آنقدر دیده که دیگر نمی‌تواند ساکت بماند.

هدفم مستندسازی، تحلیل و گفتن حقیقت است — تا آنچه اتفاق افتاده فراموش نشود.

ثبت و حفظ شواهد خشونت دولتی و فساد سیستماتیک.

برجسته کردن هزینه انسانی واقعی نابرابری، سرکوب و بی‌عدالتی.

تحلیل رویدادها با منطق، وضوح و بی‌طرفی — بدون ایدئولوژی.

تبدیل تروما به روایت صادقانه‌ای که درک متقابل را در میان مرزها می‌سازد.

اگر کارم به یک نفر کمک کند که بفهمد در ایران چه می‌گذرد، پس معنا دارد.